Две „четворки“ од Данска и Турција: Дали е ова реалноста на подновената Македонија?

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

СПОРТ

Две „четворки“ од Данска и Турција: Дали е ова реалноста на подновената Македонија?

02 јуни 2026

• од Темелко Тошев

Македонската фудбалска репрезентација врза четири натпревари без постигнат гол за првпат по 2015 година. На првите четири средби под водство на новиот селектор Гоце Седлоски очигледно е дека нешто не функционира во навалниот ред.

Билансот на стартот од оваа нова ера е загрижувачки: претрпевме два убедливи порази од по 4-0 (од Данска и Турција), а одигравме и две бледи ремија без голови (0-0) против Република Ирска и Босна и Херцеговина. За да се најде слична ваква негативна низа без постигнат погодок, мора да се вратиме во септември и октомври 2015 година, кога националниот тим „постеше“ на дуелите против Луксембург, Шпанија, Украина и Белорусија.

Објективни фактори за кризата

Факт е дека сите четири ривали во досегашната „ера на Седлоски“ беа квалитетни репрезентации, но факт е и дека во блиското минато сме се носеле и со далеку посилни противници. За да се добие појасна слика за моменталната ситуација, мора да се земат предвид неколку клучни фактори:

Процес на подмладување: Македонија минува низ своевидно освежување на ростерот. На последните собири се појавија нови имиња кои допрва треба да акумулираат искуство и да станат важни алки во националниот тим.
Отсуството на капитенот: Овој мајско-јунски циклус помина без моторот на екипата, Енис Барди. Неговото неиграње остави огромна празнина во средниот ред, каде што тој вообичаено го има главниот збор.
Карактерот на натпреварите: Станува збор за пријателски, подготвителни средби. Ова се натпревари на кои се „тестира“ кој играч е „калап“ за репрезентацијата, па резултатот често паѓа во втор план.
Клупска минутажа: Ретко кој од нашите репрезентативци е главен носител на играта во тимот каде што настапува, што директно се одразува на натпреварувачкиот ритам.

Заборавивме ли како се напаѓа?

И покрај сите олеснувачки околности, не може да се прејде преку фактот дека Македонија делува како да заборави да нападне.

И претходно сме играле против силни ривали, но кога перфектно ќе се одбраневме, секогаш ги чекавме нашите шанси – дали преку брза контра или од прекини.

Сега, играта делува „безглаво“ и без доволно енергија. Очигледно е дека ни недостига компактност во транзицијата и смиреност во одлучувачките моменти пред противничкиот гол.

За волја на вистината, за разлика од бледиот дуел со Босанците, во Истанбул против Турција барем се обидовме да се наметнеме. Имаше моменти кога репрезентативците сакаа да креираат повеќе од противникот, а најголемата шанса овојпат не дојде по противничка грешка, туку како резултат на наша изградена акција. Сепак, реализацијата повторно изостана.

Што понатаму?

Недостатокот на минутажа во клубовите е проблем со кој македонскиот фудбал се соочувал и порано. Но, токму во такви ситуации, со тактичка дисциплина и со надчовечки вложувања на теренот, сме знаеле да шокираме фудбалски гиганти како Германија, Италија, Англија и Белгија.

Во моментов, таквите подвизи делуваат многу далечно. По четири натпревари, нула голови и осум примени погодоци, прашањето лебди во воздухот: Дали е ова реалноста на подмладената Македонија под водство на Гоце Седлоски? Останува да видиме дали стручниот штаб ќе ги најде вистинските одговори пред почетокот на следните официјални предизвици.